'व्हेंटिलेटर आणि मी'

'व्हेंटिलेटर'...ICU किंवा IICU च्या बाहेर  चिंताक्रांत, जीवाचं रान, डोळ्यात प्राण आणून, जाणून घ्यायला आतुर, पेशन्ट कसा आहे?? किती तरी जण नातेवाईक, मित्रमंडळी..अगदी सोमेे-गोमे सुद्धा..

पेशन्ट च्या प्रत्येक श्वासाबरोबर वर-खाली होणारा त्यांचा श्वास..कुणाचे बदलणारे भाव, कुणाच्या नवीन श्रद्धा/अंधश्रद्धा.. कुणाचे अजब सल्ले..हॉस्पिटल सारख्या जागी वागणारी माणसे, डॉक्टर्स..सिस्टर्स, ब्रदर्स.. काय करावं?? काय करावं?? 'अब इन्हे दवोंकी नही, दुवाओंकी जरूरत है' टाईप काहीसं सांगितल्यावर जवळच्यांनी मोठ्याने किंवा मनोमन फोडलेला टाहो..
काचेच्या आत असलेला आपला सगा, डॉक्टरी भाषेत केवळ पेशन्ट असतो..अशा शेकडो केसेस त्यांनी हाताळल्या असतात की त्यांची मनं खूप तय्यार असतात 'पेशन्टच्या हर तऱ्हेच्या रिस्पॉन्स साठी'..

 मला कल्पना आहे या सगळ्या अग्निदिव्यातून आपले नातलग, मित्रपरिवार जात असतात, कुठं तरी अंधुक आशा असते, व्हेंटिलेटरवर आहे म्हणजे सगळं संपलं असं नाही..अजून चान्स आहे..2012 मध्ये काही लोकांनी तो चान्स घेतला आणि आज ती व्हेंटिलेटर वर ठेवलेली मुलगी 'व्हेंटिलेटर' सिनेमा पाहून भारावून हे सगळं लिहितेय.. Thanku for keeping faith and taking chance, मला हा दुसरा जन्म देण्यासाठी..
लोकहो, ये जरा पर्सनल हुआ..But माझ्याच्याने नाही राहवलं..खो खो हसले, धो धो रडले (मला आवडतं तसं)... चित्रपटात जसे विविध मानवी स्वभावदर्शन चित्रित केलंय, आणि त्यांचे बंध उलगडून दाखवलेत त्याला तोड नाही.. जीर्ण झालेल्या नात्यांना सुद्धा कधी कधी व्हेंटिलेटर वर ठेवायची पाळी येते, बंध किती घट्ट आहेत आणि त्याने घुसमट तर नाही होत ना हे वेळोवेळी चाचपावं लागतं.. मानापमान बाजूला ठेवून जीव फुंकावा लागतो नात्यात, जसा शरीराला व्हेंटिलेटर जोडावा..

राजेश मापुस्कर दिग्दर्शित, 'व्हेंटिलेटर' सिनेमा नक्की पहा..
(टीप- हे चित्रपट परीक्षण नाही)

- रमा