Skip to main content

हलाल - बलिदान



मुस्लिम धर्मात 'हलाल' चा अर्थ आहे, वैध किंवा धर्मानुसार योग्य बलिदान. त्याप्रमाणेच हलाल चा अर्थ एखाद्या जीवाला हाल-हाल करून मारणे. हलाल ची वैवाहिक रूढी अशी की एखाद्या माणसाने जर आपल्या बायकोला त़लाक दिला आणि तिच्याशीच परत लग्न करायचे झाले तर आधी तिचे दुसरे लग्न लावायचे त्या व्यक्तीने जर आपणहून तिला (तीन महिने तिच्यासोबत शारीरिक संबंध ठेऊन बिऊन) त़लाक दिला तर ती प्रथम पतीशी लग्न करू शकते. पुरुषाने उठसूट काडीमोड घेऊ नये यासाठी त्याला शिक्षा म्हणून असला विपरीत कायदा कुराण-ए-पाक मध्ये समाविष्ट होता. धर्मातील कायदे न समजून घेता तोडून -मरोडून लोकांपर्यंत येतात आणि मग 'ख़ुदा के लिए' ते त्याचे पालन करतात त्याने धर्माचा आंधळेपणा, समाजाचा दुटप्पीपणा आणि परिणामी लोकांचे हलालरूपी शोषण होते. तिहेरी त़लाक विरोधी अशी 'हलाल' ची कथा राजन खान यांच्या कादंबरी वरून घेतलेली आहे.

 हलीम आणि खुर्दुस हे एक विवाहित जोडपे आहे, पण रागाच्या भरात खुर्दुस हलीमला तोंडी तिहेरी त़लाक देतो. 2 वर्षा साठी हलीमला माहेरी पाठवतो आणि आई वारल्यावर पुन्हा न्यायला येतो. पण वडील सरपंच आणि मौलाना पर्यंत सगळा मामला नेतात आणि 'हलाल नियम' पाळला तरच ती पहिल्या नवऱ्याकडे जाऊ शकेल म्हणून सर्वानुमते तिचे मौलानाशीच लग्न लावले जाते. शेवटी या सगळ्यात हलीमचे काय होते, काय निर्णय लागतो याची कथा म्हणजे हलाल. अनेक पुरस्कारांचा मानकरी चित्रपट हलाल यात प्रियदर्शन जाधव, विजय चव्हाण, चिन्मय मांडलेकर, प्रीतम कागणे यांनी भूमिका चांगल्या वठवल्या आहेत. राष्ट्रीय पुरस्कार विजेत्या शिवाजी लोटण पाटील यांचे दिग्दर्शन आहे. 

खरे तर पुरुषसत्ताक या समाजात स्त्रीचे शोषण अगदी तडपून तडपून मारल्यासारखे. तिचे दुसरे लग्न लावणारे तिचे वडील, ती आपल्याकडे परत यावी यासाठी पहिला पती, दुसरा पती यांना तिला काय वाटते हे माहीत असून लक्ष्यात घेणं जरुरीचं वाटत नाही. स्वतःचं वागणं चुकीचं आहे हे कळत असूनही 'असं आपल्या धर्मात सांगितलंय' हा त्यांचा डिफेन्स. पहिल्याने वैतागून रागाच्या भरात सोडली, दुसऱ्याच्या गळ्यात बांधली. "माझ्यावर प्रेम असेल तर धर्मासाठी करावं लागतंय म्हणत". मौलाना तर धर्म जाणणारा पण धर्मासाठी करावं लागतंय म्हणून तिला नांदवतो. दोघांनाही ती आवडत असते तरी दोघेही सोयीस्करपणे अंग काढून घेतात. हिचा खुर्दुसवर बसलेला जीव हळूहळू दुसऱ्या पतीवर बसतो. यात तिची काय चूक? इतर धर्मियांसाठी हा कुचेष्टेचा विषय होतो. एक दुसऱ्याच्या कोर्टात फेकतो, दुसरा पहिल्या कोर्टात. एखाद्या शटल सारखी अवस्था त्या बाईची. तिच्या भवितव्याचा फैसला तिसरेच करणार. हलीमची 'शेळी जाते जीवानिशी' अशी गत होते. 

सगळ्यांची पात्रे अतिशय खरी रंगविली आहेत. सगळेच हिरो आहेत. त्यांना प्रेम आहे. गिल्ट आहे. वासना आहे. दुःख आहे. धर्माचं दडपण आहे. हतबलता आहे. पण हलीमचे दुःख सगळ्यात जास्त आहे. ती नकार देत नाही, म्हणजे तिचा होकार असं समजून चालणारा हा समाज, धर्मासाठी काहीही करायला, अगदी बलिदान द्यायला ही तयार होणारा हा समाज खूपच भयंकर हे.

असा हा 'हलाल'.. चीड आणि दुःख अनुभवत पण तरीही ट्रिपल त़लाक विरोधी कायदा आल्याचे आभार मानत पाहिला. 

माझे रेटिंग- 3.5/5


Comments

Popular posts from this blog

दशक्रिया

मेलेल्या व्यक्तीचे दहन झाल्यानंतर, पुढील काही दिवस 'दशक्रिया विधी' केले जातात. असे समजतात की याने आत्म्याला शांती मिळते, जन्म-मरणाच्या चक्रातून सुटका होते आणि मोक्ष प्राप्त होतो. तिसऱ्या दिवशी राख नदीत सोडण्यापासून ते तेराव्यापर्यंत या विधी चालतात. पवित्र गंगेच्या तीरावर या विधी करतात. महाराष्ट्रातल्या पैठणला दक्षिण काशी मानतात त्यामुळे इथली गोदावरीही गंगेसारखीच पवित्र (आणि प्रदूषित) आहे. हिच्या घाटावरही हे क्रियाकर्म चालते. ब्राह्मणातील किरवंत या पोटजातीचे लोक हे विधी करतात. आणि तेच त्यांचे उपजीविकेचे साधन असते. यांना ब्राह्मणातील इतर पोटजातीहून कमी लेखले जाते. त्यांना शुभ सभारंभाला न बोलावणे, मंदिरात गंध-पूजेचा मान न देणे अशा प्रकारे अवहेलना करून केवळ मर्तिकालाच त्यांचे स्मरण होते. पण यांच्यातील काही लोकही 'दशक्रिया विधींचं' व्यावसायिकरण करून, मृत व्यक्तीच्या आधीच दुःखी-कष्टी नातेवाईकांना अमूक अमूक विधी न केल्यास आत्म्यास शांती मिळणार नाही अशी भीती घालून समाजातील इतर लोकांचे शोषण करतात. काहीजण निर्ढावून अक्षरशः आपले दुकान मांडून लोकांना गिऱ्हाईक बनवून, इतकेच नव्हे त...

शांतनू मॉइत्रा: बहती हवासा बावरा मन

प्रसिद्ध पार्श्वसंगीतकार, संगीतकार शांतनू मॉइत्राचा जन्म 22 जानेवारी 1968 मध्ये लखनौ इथे झाला. त्यांचे शालेय शिक्षण (स्प्रिंगडेल स्कूल) येथे झाले. " इथे गाता गाता माझ्यातल्या संगीताला वाव मिळाला. आत्मविश्वास मिळाला " असे ते सांगतात. त्यांच्याच स्प्रिंगडेल स्कूलचे माजी विद्यार्थी सुश्मित बोस या अर्बन-लोकगीत गायककडून त्यांनी संगीताचे धडे घेतले. इकॉनॉमिक्स मध्ये डिग्री पूर्ण केल्यानंतर ते एका ऍड एजन्सी मध्ये क्लायंट सर्व्हिस एक्सिक्यूटिव्ह म्हणून रुजू झाले, आणि संगीत केवळ छंद बनून राहिला होता.  एकदा अगदी लास्ट मिनिटाला जिंगल बनवायची आहे असे प्रदीप सरकार यांनी शांतनुना सांगितले. त्यांनी ते जिंगल बनवलं. ते होतं " बोले मेरे लिप्स, आय लव्ह अंकल चिप्स ". यानंतर त्यांनी अनेक कंपनींसाठी जिंगल्स बनवले. नंतर त्यांनी त्यावेळी प्रसिद्ध अशा इंडी-पॉप अल्बम्स साठी संगीत दिले. शुभा मूदगल यांनी गायलेली " अब के सावन ऐसे बरसे " आणि '' सपना देखा है मैने "  ही त्यातली काही गाजलेली गीते. 2002 मध्ये मुंबईला शिफ्ट झाल्यानंतर त्यांना सुधीर मिश्रांच्या ...

"न्यूड : नग्नतेतील मुक्त कलाविष्कार"

आत्ता 'न्यूड' पाहिला. एखाद्या कथेचं चित्रात रूपांतर व्हावं आणि प्रत्येक ब्रशस्ट्रोक सोबत तयार व्हावी एक एक अप्रतिम फ्रेम आणि त्यांची एक बनावी चित्रमालिका या साऱ्यांनी बनला आहे 'न्यूड'. गावातून मुंबईला आलेली यमुना 'न्यूड मॉडेल' बनते. का? कशी? त्याचे होणारे परिणाम, पात्रांची आणि शेवटी आपलीही बदलत जाणारी विचारसरणी याची गोष्ट आहे न्यूड मध्ये.  चित्रपटाची कथा नग्नतेवर बेतली असली तरी कुठेही भडक होत नाही. अश्लीलतेचा लवलेश नाही. मॉडेल म्हणून तयार होताना आधी यमुनेची होणारी तडफड, तगमग, अगतिकता आपल्याला अस्वस्थ करून सोडते.  चित्रपटात एक मोठा कलाकार (एम.एफ.हुसेन वर बेतलेला)  मलिक (नसिरुद्दीन शाह) नायिकेचं न्यूड काढता काढता तिच्याशी आणि आपल्याशीही गप्पा मारतो. "मी घोड्यांची चित्रं काढली तर कुणाला हरकत नाही, पारव्यांची चित्र काढली कुणी बोलत नाही, मग मी माणसांची चित्रं काढली तर इतका हंगामा कशासाठी?", कलाकार 'रुह' पाहत असतो. तीच चितारत असतो.  चित्रपटाची कथा नग्नतेवर भाष्य करत असली तरी कुठेही भडकपणा नाही. काही प्रसंग अंगावर येतात पण ते त्य...